Inne płyny do dializy otrzewnowej

Dostępnych jest wiele płynów. Najczęściej stosowane są:

  1. Zawierające ikodekstrin. W płynie znajduje się polimer glukozowy (w którym cząsteczki są na tyle duże, że nie mogą się przedostać przez błonę otrzewnej). Płyny z ikodekstrinem są polecane pacjentom dializo­wanym otrzewnowo – z cukrzycą lub nadwagą, dlatego że polimer ten prawdopodobnie w mniejszym stopniu niż zwykła glukoza jest wchłania­ny przez organizm, w którym nie powoduje zachwiania równowagi cu­krowej lub wzrostu wagi ciała. Zastosowanie ikodekstrinu okazało się ko­rzystne dla pacjentów od dłuższego czasu dializowanych otrzewnowo, których otrzewna nie działa skutecznie jako błona dializacyjna. Sprawdziło się również dla wymian w długim czasie, zarówno w przypadku ADO, jak i CADO.
  2. Aminokwasowe. W tych płynach dializacyjnych zamiast glukozy stosuje się aminokwasy. Aminokwasy są częścią składową białek, nie­które są wchłaniane przez krew i uważa się, że te płyny dializacyjne mo­gą uzupełniać niedobory pokarmowe. Ponadto roztwory aminokwasów, ponieważ nie zawierają glukozy, są łagodniejsze dla błony dializacyjnej. To także powoduje, że są szczególnie odpowiednie dla osób z cukrzycą lub otyłością. Uważa się też, że płyny dializacyjne zawierające amino­kwasy są użyteczne dla pacjentów, którzy nie jedzą zbyt wiele albo są niedożywieni.
  3. Zawierające dwuwęglany. Płyny dializacyjne z dwuwęglanami mogą pomóc pacjentom z zaburzoną regulacją poziomu kwasów w or­ganizmie. Roztwór jest bardzo podobny do tego w ludzkim organizmie (biozgodny) i uważa się, że działa ochronnie na otrzewną pacjenta. Może być także odpowiedni dla osób, które odczuwają ból podczas wprowadzania płynu dializacyjnego. Roztwory dwuwęglanów są coraz powszechniej stosowane i wydają się dużo lepsze niż mleczanowe.