Możliwe problemy z dializą otrzewnową

Dializa ta nie zawsze się odbywa bez problemów. Pacjenci mogą mieć wiele psychologicznych i fizycznych kłopotów, takich jak na przykład:

  1. Wyczerpanie lub zmęczenie. Dializa otrzewnowa jest zobowiąza­niem, które nigdy się nie kończy. Pacjenci muszą ją wykonywać każ­dego dnia. Pacjenci hemodializowani mają przynajmniej trochę odpo­czynku – mają dni wolne pomiędzy sesjami dializy.
  2. Problemy z wyglądem ciała. Niektórzy nie lubią tego, jak dializa wpływa na ich wygląd. Brzuch może być rozciągnięty i zaokrąglony. Szczególnie młodym osobom może się to nie podobać, zwłaszcza jeśli są szczupłe. Pomocne może być utrzymywanie sprawności i wykony­wanie ćwiczeń rozciągających mięśnie brzucha. Pacjenci muszą się pogodzić z obecnością cewnika na stałe wystają­cego z jamy brzusznej. Niektórzy bardzo źle sobie z tym radzą. Mogą się martwić, że cewnik będzie oddziaływał zniechęcająco na ich part­nera.
  3. Przeciążenie płynami. Ilość „zużytego” płynu, odprowadzanego z organizmu po dializie otrzewnowej, wynosi około 1,5 litra dziennie i jest to więcej, niż się wprowadza świeżego płynu dializacyjnego. Obec­ność tego dodatkowego płynu – w praktyce jest to ilość, którą osoba ze zdrowymi nerkami wydaliłaby z moczem – zależy od ilości wypitego płynu. Oznacza to, że pacjenci dializowani otrzewnowo muszą ograni­czyć ilość wypijanego płynu do 1,5 litra dziennie, by uniknąć problemów spowodowanych przeciążeniem płynami.
  4. Niewygoda. Niektórzy pacjenci uważają, że wprowadzanie płynu dializacyjnego do jamy otrzewnej jest uciążliwe, gdyż może powodo­wać bóle kręgosłupa.
  5. „Zużycie” otrzewnej. Właściwie otrzewna się nie zużywa, ale u niektórych osób wraz z czasem staje się mniej skuteczna jako błona dializacyjna. Nowsze płyny dializacyjne, zawierające dwuwęglany, a nie glukozę, mogą uchronić otrzewną na dłużej.