Potas

Jest ważnym pierwiastkiem w ludzkim organizmie. Działające prawi­dłowo nerki bez trudu regulują jego poziom, ale w przypadku ich nie­wydolności jest to niemożliwe. Poziom potasu może być zatem zarów­no zbyt wysoki, jak i zbyt niski. Jeśli wzrasta bardzo wysoko (lub spada bardzo nisko), staje się niebezpieczny dla serca, które może przestać pracować. Potas jest jedną z substancji, których zawartość we krwi pacjenta dializowanego mierzy się przy każdym ba­daniu. Pacjent, który ma regularnie wysoki poziom potasu, musi regu­larnie współpracować z dietetykiem. Dietetyk będzie się starał ustalić, czy pacjent zjada coś, co może powodować wysoki poziom potasu we krwi. Wiele pokarmów zawiera potas, ale niektóre mają go więcej niż inne. Pacjentom, którzy mają wysoki lub wzrastający poziom potasu, dietetyk zaleci unikanie lub ograniczenie spożycia pokarmów bogatych w potas, na przykład czekolady i chipsów (unikanie), bananów, poma­rańczy i grzybów (ograniczenie). Jeśli ograniczenia dietetyczne nie okażą się skuteczne, dietetyk może zalecić zwiększenie dawki dializ, zwykle przez zwiększenie liczby godzin sesji hemodializy. Pacjenci dializowani otrzewnowo rzadko potrzebują ograniczać spożycie pota­su, a czasami nawet muszą je zwiększyć. Dzieje się tak dlatego, że dia­lizy otrzewnowe są procesem ciągłym i na bieżąco usuwają potas z organizmu bardzo skutecznie. Hemodializy natomiast to proces nieregularny. Dlatego w przerwach między nimi poziom potasu we krwi może wzrastać. Tacy pacjenci na ogół potrzebują porady dietety­ka co do spożycia pokarmów o określonej ilości potasu. Jeżeli lekarz lub dietetyk nie powie im tego, pacjent może uznać, że nie ma proble­mów z poziomem potasu we krwi.