Słaby apetyt a niedożywienie

Jedna z najważniejszych przyczyn niedożywienia osób chorych na ner­ki jest prawdopodobnie najprostsza – słaby apetyt. Jest to jeden z waż­niejszych objawów niewydolności nerek i często powód zgłoszenia się po raz pierwszy do lekarza.

Kiedy ktoś jest w okresie przeddializacyjnym (lub ma rozpoczynają­cą się niewydolność przeszczepu), pogorszenie apetytu jest jednym z powodów, dla których lekarze rozpoczynają dializy. Kiedy pacjent jest już dializowany, poprawa apetytu jest często najbardziej wiarygod­nym wskaźnikiem skuteczności dializ. Można się stąd dowiedzieć wię­cej niż z jakiegokolwiek badania krwi (nawet kluczowe badanie pozio­mu kreatyniny).

Dializy na ogół przywracają pacjentom apetyt prawie normalny, cho­ciaż niewielu rzeczywiście ma dobry. Dializy nie są wystarczająco sku­teczne w usuwaniu toksyn, które osłabiają apetyt. (Lekarze nie wiedzą dokładnie, które to toksyny).

Jeżeli pacjent jest „niedodializowany” (tzn. nie otrzymał wystarcza­jącej dawki dializ), utrata apetytu jest jednym z pierwszych objawów nawrotu niewydolności nerek. Zwiększenie dawki dializy prawdopo­dobnie spowoduje poprawę apetytu. W pełni jednak przywrócenie nor­malnego apetytu będzie możliwe dopiero po przeszczepie.

Gromadzenie toksyn we krwi może nie być jedynym powodem utra­ty apetytu. Ciężka niedokrwistość może także to po­wodować. Także pacjenci dializowani otrzewnowo mogą mieć słaby apetyt z powodu płynu dializacyjnego w brzuchu, powodującego uczu­cie wypełnienia.