Ile dializ jest potrzebnych

Stosowane są różnej wielkości dializatory – większe usuwają więcej toksyn niż mniejsze (zapewniają lepsze oczyszczanie krwi). Można zde­cydować się na dłuższą sesję dializy, podczas której zostanie usuniętych więcej toksyn. Można przyjąć, że im większy lub bardziej muskularny pacjent, tym będzie więcej potrzebował dializ. Żeby zmienić liczbę dia­liz dla pacjenta, lekarz może zmienić wielkość dializatora i/lub czas, przez jaki pacjent będzie podłączony do aparatu.

Dawkę dializy ustala się przez proste porównanie poziomów produk­tów przemiany materii (takich jak mocznik lub kreatynina) we krwi pa­cjenta przed i po dializie i upewnienie się, że nastą­piło znaczące obniżenie tego poziomu. Niektóre ośrodki nefrologiczne w dalszym ciągu stosują tę metodę, ale obecnie powszechniej korzysta się z nowych sposobów ustalania dawki dializ. W pierwszym stosuje się obliczenie zwane wskaźnikiem eliminacji mocznika; drugi polega na kinetycznym modelowaniu mocznika. W obydwu docelowe wyniki badań są takie same bez względu na rozmiary i wagę pacjenta.

Wskaźnik eliminacji mocznika jest w rzeczywistości tylko bardziej formalnym sposobem porównania poziomu mocznika we krwi przed i po dializie. Dotychczas poziom mocznika we krwi pacjenta był mie­rzony w milimolach na litr krwi, teraz pomiary przed i po dializach wskazują, jaki jest procent zmniejszenia zawartości mocznika we krwi (na przykład, jeżeli poziom mocznika we krwi przed dializą wynosił 30 milimoli na litr a po dializie – 15 milimoli na litr, zatem procentowe obniżenie poziomu mocznika podczas dializy wynosi 50 procent). Ta­kie informacje pozwalają przystosować wykonywane w przyszłości se­sje dializ do obniżenia poziomu mocznika przynajmniej o 65 procent na sesję.

Kinetyczne modelowanie poziomu mocznika także porównuje po­ziomy mocznika we krwi pacjenta przed i po dializach. Jednakże ta metoda bierze pod uwagę wielkość dializatora (zwaną K), czas, w ja­kim pacjent będzie podłączony do aparatu (t), i liczbę, która odzwierciedla wagę pacjenta (V). Uzyskuje się wskaźnik Kt/V. Ponieważ wzór ten określa ilość mocznika, która została usunięta z organizmu, im wyższa jego wartość, tym lepiej. Ogólnie zaleca się, aby Kt/V był wyższy niż 1,2 dla każdej sesji dializacyjnej. Jednak­że, jak wskazano na str. 47, ostatnie badania sugerują, że dodatkowe dializy nie powodują korzyści.

Niektórzy pacjenci na hemodializach uważają, ze ilość płynu, który trzeba usunąć, zależy od czasu, który muszą spędzić podłączeni do apa­ratu. To nie jest prawdą. Najważniejszym czynnikiem wpływającym na długość dializy jest ilość toksyn, które potrzeba usunąć. Jednakże jeśli pacjent ma dużo płynu do usunięcia, może spędzić więcej czasu podłą­czony do aparatu.