Jak się monitoruje nerkową chorobę kości

Poziom wapnia i fosforu we krwi pacjenta z niewydolnością nerek świadczy tylko o tym, co się dzieje z kośćmi podczas badania. Wyniki takich badań dostarczają niewiele informacji na przyszłość. Najlep­szym wskaźnikiem stopnia rozwoju nerkowej choroby kości jest ilość parathormonu we krwi. To od partahormonu zależy zdrowie kości. Im niższy jest jego poziom we krwi, tym lepiej.

Nerkowa choroba kości rozpoczyna się bardzo wcześnie, gdy tylko nerki stały się niewydolne. Dlatego wskazany jest pomiar poziomu parathormonu we krwi pacjenta, jeszcze zanim będą konieczne diali­zy. Po ich rozpoczęciu powinno się go mierzyć przynajmniej co 3 miesiące. Wysoki poziom, to znaczy wyższy niż 20 pikomoli na litr (mmol/1), wskazuje na problem z kośćmi. Wówczas należy rozpocząć leczenie przeciwdziałające pogarszaniu się tej sytuacji. Nawet wyso­ki poziom parathormonu można zwykle obniżyć lekami.

Docelowy poziom parathormonu jest niższy niż dwukrotność górnej granicy normy (norma 1,1- 4,2 mmol/1). Dlatego mniej niż 10 pikomo­li na litr uznaje się za wynik zadowalający.