Usunięcie przytarczyc

U większości pacjentów utrzymanie prawidłowego poziomu wapnia, fosforu i witaminy D we krwi jest wystarczające do opanowania ner­kowej choroby kości i powoduje obniżenie poziomu parathormonu.

Niestety, dla niektórych leczenie to nie jest skuteczne i poziom parathormonu wzrasta, co zaczyna być groźne, gdy wynosi on ponad 100 pikomoli na litr i nie maleje. W takiej sytuacji poziom wapnia wzrasta ponad normę (zwykle jest niski w przypadku niewydolności nerek), ponadto poziom fosforu jest zwykle bardzo wysoki. Skutkom połączenia bardzo wysokiego poziomu parathormonu, wapnia i fosfo­ru uda się zaradzić, stosując tylko leki i dializy. Konieczne będzie chi­rurgiczne usunięcie przytarczyc. Jeżeli operacji się nie wykona, naczy­nia krwionośne (szczególnie dostarczające krew do serca) mogą się stać przeciążone wapniem, co jest bardzo niebezpieczne. Wapń może się także odkładać w oczach (stają się wtedy czerwone i swędzące) lub w skórze (niektóre części skóry czernieją i obumierają). Usunięcie przytarczyc jest bardzo skutecznym zabiegiem. Przywraca prawidłowy poziom wapnia i może zapobiegać innym problemom. Operacja chirur­giczna trwa od 1 do 2 godzin i wymaga pozostania w szpitalu od 5 do 7 dni. Przez następnych kilka tygodni należy badać poziom wapnia, dlatego że niekiedy osiąga on bardzo małe wartości. Często konieczne jest podawanie pacjentom dużych dawek węglanu wapniowego i/lub witaminy D. W późniejszym okresie zwykle można tego zaniechać.