Problemy z przetoczeniami krwi

W przeszłości, przed zastosowaniem wstrzyknięć EPO, przetaczanie krwi było jedynym sposobem leczenia niedokrwistości u pacjentów z niewy­dolnością nerek. Wielu z nich musiało mieć parę przetoczeń w miesiącu, ponieważ każde przynosiło poprawę tylko na tydzień lub dwa.

Przetaczanie krwi może stwarzać poważne zagrożenia dla pacjentów dializowanych. Należą do nich: przeciążenie płynami i przechowywanie nadmiaru żelaza w wątrobie (nazywa się to niewy­dolnością wątroby). Ponadto, ilekroć krew jest przetaczana, organizm wytwarza substancje zwane przeciwciałami. Te natomiast pozostają w nim na lata i mogą w przyszłości spowodować odrzucenie przeszcze­pionej nerki.

Ryzyko zarażenia się wirusem zapalenia wątroby typu B, C lub HIV (wirus powodujący AIDS) jest małe.

Przetaczanie krwi bywa jednak wciąż potrzebne u pacjentów „nerko­wych”, na przykład po silnym krwawieniu. W większości przypadków jednak wprowadzenie do użycia EPO uwolniło pacjentów z niewydol­nością nerek od przetaczania krwi.