Leczenie wstrzyknięciami podawanymi do prącia

Leczenie wstrzyknięciami podawanymi do prącia jest inną niechirurgiczną metodą leczenia zaburzeń wzwodu. Mężczyzna wykonuje za­strzyk leku (zwykle jest to alprostadil) do podstawy prącia. Wywołuje to prawie natychmiast stwardnienie prącia. Wzwód utrzymuje się od 1 do 2 godzin.

Zastrzyki stosuje się nie częściej niż raz dziennie i 3 razy na tydzień. Jest zwykle potrzebnych kilka wizyt u lekarza, by ustalić dawkę leku.

Zaletą wstrzyknięć bezpośrednio do prącia jest to, że unika się zabie­gu chirurgicznego. Są one skuteczne u wielu dializowanych pacjentów. Głównymi problemami związanymi z tą metodą są: ból prącia i stan zwany priapizmem – jest to niechciana erekcja, która utrzymuje się zbyt długo. Mogą się także pojawić krwawienia, wybroczyny i blizny (włóknienie) w miejscach wkłucia. W związku z ryzykiem krwawienia, pacjentom dializowanym radzi się, by nie wykonywali zastrzyków w dniu dializy, ponieważ w jej trakcie jest stosowana heparyna. Innym problemem może być zniekształcenie prącia. Po jakimś czasie, niektó­rzy pacjenci mają dość leczenia wstrzyknięciami, ale zwykle jest moż­liwa jego zmiana na inny sposób radzenia sobie z problemem zaburzeń wzwodu.