Kto może zostać dawcą nerki

Prawie każdy może oddać nerkę bliskiej osobie. Najlepszym dawcą jest bliźniak jednojajowy, ponieważ na identyczny typ tkankowy. Nie­stety, większość ludzi nie ma bliźniaka jednojajowego. Nerka od bliź­niaka dwujajowego może także być odpowiednia, ale też niewielu ma bliźniaka dwujajowego. Jeżeli osoba oczekująca na przeszczep ma przyjaciela, partnera lub krewnego w wieku co najmniej 16 lat, zdro­wego i chcącego oddać jej nerkę, powinna poinformować o tym koor­dynatora przeszczepu (pielęgniarkę lub lekarza) w swoim ośrodku nefrologicznym.

Najbardziej odpowiednimi dawcami są: brat, siostra, ojciec, matka, syn lub córka, inni, ale też mogą to być dalsi krewni – wuj, ciotka, sio­strzeniec, bratanek, siostrzenica, bratanica, dziadkowie, wnuki. Dawca nie musi być w ogóle spokrewniony z biorcą. Żona pacjenta, mąż pa­cjentki, partner lub bliski przyjaciel mogą być także odpowiedni. Oko­ło 50 procent ludzi, krewnych lub zupełnie obcych, może być odpo­wiednimi dawcami dla danego pacjenta.

Są jednak sytuacje wykluczające oddanie własnej nerki, a mianowicie:

  • Zakażenie HIV lub objawy AIDS.
  • Zapalenie wątroby typu B lub C.
  • Ciężkie choroby serca lub płuc.
  • Cukrzyca (obydwu typów).
  • Zaawansowana choroba nerek.
  • Choroba nowotworowa (większość typów nowotworów).
  • Bardzo wysokie ciśnienie tętnicze.
  • Uzależnienie od narkotyków.
  • Otyłość znacznego stopnia.
  • Ciąża.
  • Posiadanie jednej nerki.
  • Wymuszenie finansowe lub inne.
  • Niemożność wyrażenia świadomej zgody.
  • Wiek poniżej 16 lat.

Oprócz tego lekarze szczególnie uważnie się zastanowią, zanim po­zwolą komuś zostać dawcą nerki, jeżeli ta osoba:

  • Skończyła 70 lat.
  • Ma poniżej 18 lat.
  • Jest upośledzona umysłowo, ale ma zdolność do świadomego wy­rażenia własnej opinii o oddaniu nerki.
  • Ma nadwagę.
  • Występowała cukrzyca w rodzinie.
  • Stwierdzono u tej osoby lub w rodzinie chorobę psychiczną.
  • Ma łagodne wysokie ciśnienie krwi.