Badania na obecność wirusów i inne badania

  • Badania na obecność wirusów

Zanim pacjent zostanie zakwalifikowany do przeszczepu, musi przejść badania na obecność niektórych wirusów, przede wszystkim w kierunku HIV (wirus wywołujący AIDS), wirusa zapalenia wątroby typu B i C oraz cytomegalii (CMV). Są to bardzo ważne badania, ponieważ wirusy te mogą być nieaktywne, „uśpione” – niewywołujące żadnych niepoko­jących objawów w organizmie pacjenta. Po przeszczepie nerki mogą się „obudzić” i spowodować choroby. Dotyczy to szczególnie wirusa CMV.

Pacjent, który nie wyrazi zgody na takie badania, na przykład w kie­runku HIV, nie będzie mógł mieć przeszczepu. Jeżeli ma jeden z tych wirusów, nie znaczy to, że nie otrzyma nowej nerki, ale to tylko, że le­karze muszą być bardziej ostrożni.

  • Inne badania przed przeszczepieniem nerki

Poza badaniami wcześniej omówionymi zwykle wykonuje się: elektrokardiogram (EKG – zapis czynności serca), zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej (RTG), niekiedy echokardiogram (ECHO – obraz ser­ca uzyskany za pomocą fal dźwiękowych), test wysiłkowy (badanie, podczas którego pacjent idzie po poruszającej się bieżni w celu spraw­dzenia jego kondycji i pracy serca). W niektórych ośrodkach nefrologicznych pacjentom z cukrzycą wykonuje się badanie za pomocą cew­nika umieszczonego w sercu (specjalne zdjęcie rentgenowskie serca). Jest ono związane z pewnym ryzykiem, badanie to kończy się śmiercią 1 pacjenta na 1000 przebadanych.

Jeżeli wyniki tych badań są zadowalające, pacjent może zostać umiesz­czony na liście oczekujących na przeszczep od dawcy zmarłego lub rozważa się możliwość przeszczepu od dawcy żyjącego.