Pojęcia od N do O

Naczynia krwionośne przewody, którymi krew przepływa po całym organizmie. Głównymi naczyniami krwionośnymi są tętnice i żyły.

Nadczynność przytarczyc choroba, w której przytarczyce wytwarzają zbyt dużo parathormonu.

Narząd część ciała składająca się z różnych rodzajów tkanek i pełniąca określoną funkcję. Przykładami są nerki, serce, mózg.

Nefrektomia operacja usunięcia nerki z organizmu. Obustronna nefrektomia to ope­racja usunięcia obydwu nerek.

Nefro- przedrostek, odnoszący się do nerek.

Nefrolog lekarz specjalista zajmujący się leczeniem chorób nerek.

Nefrologia nauka zajmująca się nerkami.

Nefropatia cukrzycowa niewydolność nerek spowodowana przez cukrzycę.

Nefropatia refluksowa stan, w którym mocz się cofa z pęcherza moczowego po­przez moczowody do nerek, gdzie jest przyczyną zakażeń. Dzieje się tak, ponie­waż zastawka, która prawidłowo zapobiega wstecznemu odpływowi moczu z pęcherza, działa niewłaściwie. Nefropatia refluksowa jest jedną z przyczyn niewydolności nerek.

Nerki dwa narządy w kształcie fasolek, w których jest wytwarzany mocz. Są poło­żone z tyłu ciała, poniżej żeber. Dwie główne funkcje nerek to usuwanie tok­sycznych produktów przemiany materii i nadmiaru wody z organizmu. Nerki pomagają także kontrolować ciśnienie krwi, wytwarzanie krwinek czerwonych oraz pomagają w utrzymaniu zdrowych i silnych kości.

Nerkowa choroba kości powikłanie niewydolności nerek, z powodu którego nieprawidłowo niski poziom wapnia, witaminy D oraz wysoki poziom fosforu pogar­sza stan kości. Bez leczenia nerkowa choroba kości może powodować ból ko­ści i złamania.

Niedodializowany niemający wystarczających dawek dializ. Jeśli u pacjenta diali­zowanego nie osiąga się docelowego poziomu kreatyniny we krwi, objawy nie­wydolności nerek prawdopodobnie nawrócą. Wtedy dawka dializ powinna być zwiększona.

Niedokrwistość niedobór krwinek czerwonych w organizmie, powodujący osłabienie, skrócenie oddechu i bladość skóry. Jedną z funkcji nerek jest wytwarzanie erytropoetyny, która pobudza szpik kostny do wytwarzania krwinek czerwonych. W nie­wydolności nerek EPO nie jest wytwarzana, co prowadzi do niedokrwistości.

Niedożywienie utrata wagi ciała, zwykle z powodu jedzenia niewystarczającej ilo­ści pokarmów (szczególnie zawierających białko i dających dużo energii). Nie­dożywienie jest istotnym problemem u pacjentów dializowanych.

Niewydolność nerek stan, w którym nerki są coraz mniej zdolne do normalnego spełniania swoich funkcji: usuwania toksycznych produktów przemiany materii i nadmiaru wody, pomagania w kontrolowaniu ciśnienia tętniczego i wytwarza­nia krwinek czerwonych oraz utrzymywaniu zdrowych kości. Niewydolność ne­rek może być ostra lub przewlekła. Zaawansowaną niewydolność nerek nazywa się ustaloną lub schyłkową niewydolnością nerek.

Obrzęk wokół kostek nieprawidłowe nagromadzenie się płynu pod skórą wokół ko­stek. Jest to wczesny objaw przeciążenia płynami.

Obrzęk nieprawidłowe nagromadzenie się płynu, głównie wody, w organizmie. Lu­dzie z niewydolnością nerek mają skłonność do przeciążenia płynami, prowa­dzącego do obrzęku. Dwa najczęstsze miejsca gromadzenia się wody w organi­zmie to kostki (obrzęk kostek) i płuca (obrzęk płuc).

Obrzęk płuc bardzo niebezpieczny stan, w którym płyn się gromadzi w płucach, powodując duszność. Obrzęk płuc występuje u pacjentów z niewydolnością nerek, których nie leczono z powodu przeciążenia płynami lub leczono niewłaściwie.

Octan wapniowy alternatywa dla węglanu wapniowego.

Oczyszczanie usuwanie toksycznych produktów przemiany materii z organizmu. Jest to jedna z dwóch głównych funkcji nerek. W niewydolności nerek oczysz­czanie jest niewystarczające i toksyny z przemian metabolicznych gromadzą się we krwi.

Odmiedniczkowe zapalenie nerek zakażenie układu odprowadzającego mocz, jedna z przyczyn niewydolności nerek. Może być rozpoznane na podstawie badania ultradźwiękowego, urografii lub tomografii komputerowej.

Odrzucanie proces, podczas którego układ odpornościowy pacjenta rozpoznaje przeszczepioną nerkę (lub inny przeszczepiony narząd) jako obcą, stara się ją zniszczyć i usunąć z organizmu. Odrzucanie może być ostre lub przewlekłe.

Odwodnienie stan, w którym organizm nie ma wystarczającej ilości wody do wła­ściwego funkcjonowania. Odwodnienie często występuje z niskim ciśnieniem tętniczym, które powoduje osłabienie i zawroty głowy.

Ognisko miażdżycowe złoże cholesterolu i innych tłuszczów gromadzących się i zwężających tętnice.

OKT3 skrót oznaczający monoklonalne przeciwciało przeciwko kompleksowi CD3 na limfocytach T; silny lek powstrzymujący odrzucanie przeszczepu.

Operacja przeszczepienia operacja chirurgiczna, podczas której pacjent dostaje czyjś narząd. Operacja przeszczepienia nerki trwa od 2 do 3 godzin. Nowa ner­ka jest umieszczana w dole jamy brzusznej, poniżej własnych nerek pacjenta, zwykle po lewej stronie. Naczynia krwionośne przeszczepionej nerki są przyłą­czane do naczyń krwionośnych pacjenta, a moczowód nowej nerki do pęcherza moczowego pacjenta.

Osmoza proces przechodzenia wody ze słabszego do silniejszego roztworu, przez maleńkie otworki w półprzepuszczałnej błonie. W dializie otrzewnowej osmoza powoduje przedostanie się nadmiaru wody z krwi do płynu dializacyjnego.

Osocze płynna część krwi, w której unoszą się krwinki.

Ostre określenie nagłego początku i gwałtownego przebiegu choroby; stan taki zwykle wymaga natychmiastowego działania.

Ośrodek nefrologiczny oddział szpitalny leczący choroby nerek.

Otrzewna naturalna błona wyściełająca wewnętrzną ścianę jamy brzusznej i przykrywająca wszystkie narządy w jamie brzusznej (żołądek, jelita, wątrobę itp.). Otrzewna pełni funkcje błony dializacyjnej w dializie otrzewnowej. Ma dużą powierzchnię i wiele maleńkich otworków oraz jest dobrze ukrwiona.