Wiadomości ogólne

Śmierć jest tematem rzadko kiedy otwarcie poruszanym w ośrodkach nefrologicznych. Dializy i przeszczepy nerki odzwierciedlają przede wszystkim sukces wiedzy i umiejętności człowieka w zwalczaniu śmiertelnych wcześniej chorób. Całe to leczenie jest nastawione na ży­cie. Mimo to nikt, kto przychodzi do ośrodka nefrologicznego, nie mo­że nie zauważyć, że śmierć jest zawsze w pobliżu. W dużych ośrodkach dializacyjnych tydzień mija rzadko bez czyjejś śmierci. Ośrodki są bli­skimi sobie społecznościami, w których pacjenci często wiedzą więcej niż przyjaciele o innych spotykanych tam pacjentach. Dlatego będą oni świadomi śmierci innych pacjentów i obawiać się o własne życie.

Pacjenci chorzy na niewydolność nerek żyją ze świadomością, że prawdopodobnie będą żyli krócej niż inni ludzie. Zwykle przyczyną śmierci nie jest niewydolność nerek – z wyjątkiem jednej ważnej grupy pacjentów – tych, którzy nie wybrali dializ.

Nie ma wątpliwości, że życie osób dializowanych może być pełne, satysfakcjonujące i warte zachodu. Są jednak ludzie, którzy nie będą sobie życzyli życia z ograniczeniami narzuconymi przez leczenie lub mają takiego życia już dość.

Kiedy zbliża się konieczność dializ, osoby starsze lub obarczone innymi chorobami mogą zdecydować, że pozwolą raczej naturze „obrać jej własny kurs” – nawet jeśli oznacza to, że umrą. Z tego po­wodu niektóre z nich nie rozpoczynają leczenia dializami. Inni dializowani przez wiele lat, stając się coraz słabsi i znękani z upływem czasu, decydują, że przyszedł czas aby przerwać dializy i umrzeć z godnością.

Ważne dla pacjentów i ich rodzin jest zrozumienie, że dializy nie są obowiązkowe. Jeśli ktoś nie życzy sobie być leczonym albo decyduje się na zaprzestanie dializ, powinien porozmawiać o tym z pracownika­mi ośrodka nefrologicznego. Każdy tylko sam może ocenić, czy jakość jego życia jest do przyjęcia. Może być słaby lub w podeszłym wieku, niepełnosprawny lub mieć ograniczoną sprawność, ale jest wciąż zado­wolony z takiego życia, które uważa za warte zachodu. W takim przy­padku rozpoczęcie lub kontynuacja dializ są dla niego „dobre”. Bywa też inaczej, ktoś może się wydawać w opinii innych ludzi dobrze funk­cjonującym – a niestety w jego oczach takie życie jest nie do zniesie­nia. Liczy się tylko jego punkt widzenia.

W większości ośrodków nefrologicznych panuje bardzo życzliwe po­dejście do pacjentów i zapewniają one wszystkie informacje oraz wsparcie potrzebne do podjęcia najtrudniejszej decyzji.