Kreatynina we krwi podczas dializ

Pomiar stężenia kreatyniny we krwi jest bardzo ważny od samego roz­poczęcia dializ, zarówno otrzewnowych, jak i hemo­dializ.

Poziom kreatyniny we krwi stanowi istotną informację o tym, na ile skuteczne są dializy. Wysoki poziom może oznaczać, że pacjent nie jest wystarczająco dializowany, a więc nie usunięto z jego organizmu od­powiedniej ilości toksyn. Planując indywidualne leczenie, lekarze i pielęgniarki powinni się starać utrzymywać stężenie kreatyniny we krwi pacjenta na docelowym poziomie lub poniżej niego. Podczas usta­lania docelowych poziomów uwzględnia się zarówno rozmiary i wagę pacjenta, jak i rodzaj dializ.

Stężenie kreatyniny we krwi wynoszące 600 mikromoli na litr jest akceptowalnym poziomem dla osoby średnich rozmiarów i średniej masie mięśniowej.

  1. Pacjenci dializowani otrzewnowo. Poziom kreatyniny we krwi tych pacjentów pozostaje stały przez prawie cały czas, dlatego że mają oni dializy codziennie. Ich leczenie polega na utrzymaniu poziomu krea­tyniny poniżej 600 mikromoli na litr.
  2. Pacjenci hemodializowani. Poziom kreatyniny w ich krwi nie po­zostaje stały. Zwykle otrzymują oni leczenie 2 lub 3 razy w tygodniu. To oznacza, że poziom kreatyniny w ich krwi wzrasta w dniach pomię­dzy dializami i zmniejsza się podczas dializ. Celem leczenia jest utrzy­manie go poniżej 600 mikromoli na litr przed dializami i poniżej 250 mikromoli na litr po dializach. Zatem dializa powinna w dwóch trze­cich obniżyć poziom kreatyniny. Fakt, że poziom docelowy kreatyniny jest taki sam dla dializy otrzewnowej i hemodializy (przed nią), wska­zuje, iż te dwie metody są mniej więcej tak samo skuteczne.

Jeśli podczas dializy nie zostanie osiągnięty docelowy poziom krea­tyniny w jednostce czasu, pacjent będzie w niebezpieczeństwie i po­nownie wystąpią u niego objawy niewydolności nerek. Ten problem jest zwany „pomiędzy dializami”. Rozwiązuje się go poprzez zwięk­szenie liczby dializ.